Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Β κύκλος, 3η Κυριακή του Πάσχα Λκ. 24,35-48


Με τον Αναστημένο η ειρήνη και η καλή θέληση  βασιλεύουν


 Κυριακή 22 Απριλίου 2018

  Ο Ιησούς  επανειλημμένα έδωσε μαρτυρίες  για  την Ανάσταση του  στους μαθητές του  π.χ. το κενό μνήμα , το βράδυ της ημέρας της Αναστάσεώς του στους  συγκεντρωμένους μαθητές του  όταν  έλλειπε  ο Θωμάς αλλά  και μια  άλλη  στιγμή  με τον Θωμά παρόντα,  ο οποίος  είχε δηλώσει ότι δεν θα πίστευε αν δεν έβλεπε  τις πληγές του   και δεν τις άγγιζε, όταν συνοδοιπορούσε  με τους μαθητές  εκείνους που, απογοητευμένοι, γύριζαν στο χωριό τους την Εμμαούς.  Και σήμερα, η  περικοπή από το  Ευαγγέλιο του Λουκά , μας περιγράφει μια περαιτέρω προσπάθεια  να τους πείσει  και να μην συνεχίζουν να είναι διστακτικοί. 

Ανάγνωσμα από κατά Λουκά άγιο Ευαγγέλιο   24,35-48

                         Κατ’ εκείνο τον καιρό  ενώ οι μαθητές που γύρισαν από την Εμμαούς 
εξηγούσαν όσα συνέβηκαν στο δρόμο και πως τον αναγνώρισαν , τον Κύριο, στον τεμαχισμό του ψωμιού, ο Ιησούς στάθηκε ανάμεσά στους μαθητές  και τους λέει: "Ειρήνη σε σας!". Ταραγμένοι και γεμάτοι φόβο, εκείνοι νόμισαν ότι έβλεπαν φάντασμα. Αλλά εκείνος τους είπε: "Γιατί είσθε ταραγμένοι και γιατί ανεβαίνουν στην καρδιά σας αμφιβολίες; Κοιτάξτε τα χέρια μου και τα πόδια μου, γιατί είμαι εγώ ο ίδιος. Ψηλαφήστε με και δείτε, διότι το φάντασμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε να έχω εγώ". Και λέγοντας αυτό τους έδειξε τα χέρια και τα πόδια. Ενώ ακόμα αυτοί δεν πίστευαν από τη χαρά κι ήταν έκθαμβοι, τους είπε: "Έχετε εδώ κάτι το φαγώσιμο;" Κι εκείνοι του έδωσαν ένα κομμάτι ψητό ψάρι. Και πήρε κι έφαγε μπροστά τους.                  
Τους είπε τότε: "Αυτά είναι εκείνα τα λόγια που σας έλεγα ενόσω ήμουν μαζί σας, ότι πρέπει να εκπληρωθούν όλα όσα είναι γραμμένα στο νόμο του Μωυσή και στους προφήτες και στους ψαλμούς για μένα". Τότε άνοιξε το νου τους για να καταλαβαίνουν τις Γραφές. Και τους είπε: "Έτσι έλεγαν οι Γραφές ότι πρέπει να πάθει ο Χριστός και να αναστηθεί την τρίτη μέρα και να κηρυχθεί στο όνομά του μετάνοια σε όλα τα έθνη για την άφεση των αμαρτιών, αρχίζοντας από την Ιερουσαλήμ. Εσείς θα είσθε οι μάρτυρες όλων αυτών. Κι εγώ θα στείλω την υπόσχεση του Πατέρα μου πάνω σας. Εσείς, όμως, καθίστε στην πόλη ωσότου ενδυθείτε δύναμη από ψηλά".
                                                                                                                                   Λόγος του Κυρίου

Ο Ιησούς στάθηκε ανάμεσά τους · είναι ο ίδιος και διαφορετικός , όπως τον ήξεραν αλλά μεταμορφωμένος. Είναι αυτός που ήταν πριν αλλά  αλλιώτικος. «Ανάσταση»  δεν σημαίνει επιστροφή στην προτεραία κατάσταση ζωής, αλλά «ανάσταση είναι  να προχωρήσω μπροστά αλλά πάρα πολύ μπροστά, είναι να αποκτήσω κάτι παραπάνω, κάτι ασυγκρίτως ανώτερο από το προηγούμενο». Ο Αναστημένος Χριστός ,την ανάστασή του δεν την κράτησε για τον εαυτόν, τη σκορπίζει, την διασπείρει   σε όλη την δημιουργία, σε όλη τη φύση και την έλκει στη Νέα Ζωή.

Η «Ειρήνη»  ο πρώτος λόγος του Αναστημένου Ιησού στους μαθητές. «Ειρήνη»  είναι και το πρώτο του δώρο ως Αναστημένος στους μαθητές του. Η «Ειρήνη»  που δεν είναι απλά μια ευχή, ένας χαιρετισμός, αλλά που  είναι  ο καρπός  της επιτυχημένης ολοκλήρωσης, της επιτευχθείσας αρμονίας του “θέλω, μπορώ και επιτυχαίνω”.

Πράγματι, οι πρώτες αντιδράσεις των μαθητών ήταν η απορία και η  αβεβαιότητα, η  αμφιβολία και  ο φόβος. ΄Ηταν η δυσκολία τους να καταλάβουν και η πίκρα της απογοήτευσης. Φοβούνταν ότι ίσως είχαν κάνει λάθος  που είχαν πιστέψει τόσο πολύ  σ’ αυτόν, εξ ου η απόφαση τους να επιστρέψουν στο χωριό τους, όπως οι μαθητές  εκείνοι από την Εμμαούς· σκεφτόντουσαν ότι μια περίοδος  της ζωής τους τέλειωσε και  τώρα έπρεπε να δουν  τι έχουν να γίνουν, να αρχίσουν μια άλλη από την αρχή.
 Η προσωπική επικοινωνία και κοινωνία  είναι περισσότερο αποτελεσματική από τα λόγια και τις επεξηγήσεις. Η συνύπαρξη, η ειρηνικότερη συνύπαρξη των ανθρώπων αλλάζει τη ζωή τους. Ο Αναστημένος έρχεται  να συναντήσει  τους δικούς του, να μοιραστεί το ψωμί τους, την φιλία τους, τις κουβέντες τους και τα λόγια τους, την χαρά τους, την απελευθέρωση από την αγωνία του τι θα γίνουμε, τι μας περιμένει.

Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Β' κυκλος 2η Κυριακή του Πάσχα


Τα δώρα του Αναστημένου : Η Νέα δημιουργία ,η Ειρήνη, το ΄Αγιο Πνεύμα, η Συγγνώμη και η  Αποστολή 

Κυριακή  14 Απριλίου  2018

Την Ανάσταση, το Πάσχα του Χριστού, όχι μόνο δεν μπορούμε να την περιγράψουμε αλλά  υπάρχει και ο κίνδυνος  σε μια τέτοια  προσπάθεια να πάρουμε λάθος δρόμο . Όταν εμείς  μιλάμε για ανάσταση, συνήθως, το μυαλό μας πηγαίνει στην επιστροφή ενός πεθαμένου στην προτεραία ζωή του. Προσοχή ! όταν εμείς οι χριστιανοί  αναφερόμαστε στην Ανάσταση του Ιησού, και κατ’ επέκταση στην δική μας, σημαίνει και εννοούμε  κάτι το τελείως διαφορετικό. Σημαίνει ότι,  ο Ιησούς ο οποίος  έζησε το φρικτό θάνατό του με τόση εμπιστοσύνη στην δύναμη της Αγάπης του Θεού,  κατά τη στιγμή  που όλα ανθρωπίνως φαινόταν χαμένα με μια έκρηξη ζωής  ο  θάνατος εξερράγη και αποκαλύφθηκε η Νέα Ζωή, δηλαδή  ο Αναστημένος Ιησούς  ζει  μια Ζωή που τα ανθρωπινά μέτρα δεν μπορούν να περιγράψουν  και μόνο με ατελείς  αναλογίες μπορούμε γι΄ αυτήν κάτι να ψελλίσουμε. Μια νέα ζωή , μια ολοκληρωτικά καινούργια αρχή ζωής,  που δεν μπορούμε τίποτα παραπάνω να πούμε,  θα τολμούσαμε ίσως  να  λέγαμε ότι ποιοτικά είναι  ασύγκριτα  ανώτερη από τη ανθρώπινη ζωή μας, μια ζωή στην οποία ο όρος  θάνατος όχι μόνο δεν έχει νόημα, αλλά ούτε  ύπαρξη.

Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη  ΄Αγ. Ευαγγέλιο   20,19- 31

Εκείνη τη μέρα, όταν βράδιασε , δηλαδή την πρώτη μετά το Σάββατο κι ενώ ήταν κλειστές οι πόρτες του σπιτιού όπου βρίσκονταν οι μαθητές, επειδή φοβόνταν τους Ιουδαίους, ήλθε ο Ιησούς και στάθηκε στη μέση και τους λέει: "Ειρήνη μαζί σας!" Κι όταν το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια και την πλευρά του. Χάρηκαν, λοιπόν, οι μαθητές που είδαν τον Κύριο. Τους είπε, λοιπόν, πάλι ο Ιησούς: "Ειρήνη μαζί σας! Όπως έστειλε εμένα ο Πατέρας, έτσι κι εγώ στέλνω εσάς". Κι όταν το είπε αυτό, φύσηξε πάνω τους και τους είπε: "Λάβετε Άγιο Πνεύμα. Αν σε κάποιους συγχωρέστε τις αμαρτίες, τους έχουν συγχωρεθεί. Αν σε κάποιους τις κρατήσετε ασυγχώρητες, θα κρατηθούν έτσι".
Αλλά ο Θωμάς που λεγόταν Δίδυμος, ένας απ' τους Δώδεκα, δεν ήταν μαζί τους όταν ήλθε ο Ιησούς. Του έλεγαν, λοιπόν, οι μαθητές: "Είδαμε τον Κύριο!" Κι εκείνος τους είπε: "Αν δε δω στα χέρια του το σημάδι των καρφιών και δε βάλω το δάκτυλό μου στο σημάδι των καρφιών και δε βάλω το χέρι μου στην πλευρά του, δε θα πιστέψω". Και μετά από οκτώ μέρες, πάλι οι μαθητές του ήταν μέσα και ο Θωμάς βρισκόταν μαζί τους. Κι ενώ οι πόρτες ήταν κλειστές, έρχεται πάλι ο Ιησούς και στάθηκε στη μέση και είπε: "Ειρήνη μαζί σας!" Μετά λέει στο Θωμά: "Φέρε το δάκτυλό σου εδώ και κοίταξε τα χέρια μου και φέρε το χέρι σου και βάλε το στην πλευρά μου. Και να μην είσαι άπιστος, αλλά πιστός!" Απάντησε ο Θωμάς και του είπε: "Ο Κύριός μου και ο Θεός μου!" Του λέει ο Ιησούς: "Επειδή με είδες, πίστεψες. Μακάριοι όσοι δεν είδαν και πίστεψαν".
Βέβαια, ο Ιησούς έκαμε και άλλα πολλά σημεία μπροστά στους μαθητές του, που δεν έχουν γραφτεί μέσα σ' αυτό το βιβλίο. Αλλά αυτά γράφτηκαν, για να πιστέψετε ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού και πιστεύοντας να έχετε ζωή στο όνομά του.

                                                                                                                             Λόγος του Κυρίου

Ο ευαγγελιστής, στο επεισόδιο με τον  απόστολο Θωμά, σημειώνει: Εκείνη τη μέρα, όταν βράδιασε , δηλαδή την πρώτη μετά το Σάββατο κι ενώ ήταν κλειστές οι πόρτες του σπιτιού όπου βρίσκονταν οι μαθητές, επειδή φοβόταν τους Ιουδαίους, ήλθε ο Ιησούς και στάθηκε στη μέση.  Με αυτή την περιγραφή, ο ευαγγελιστής θέλει να υπογραμμίσει  δύο πράγματα· αφενός  τη συνέχεια που υπάρχει ανάμεσα στον Ιησού πριν το πάθος του Εσταυρωμένου με τις  πληγές στα χέρια, στα πόδια και στην πλευρά  και του Αναστημένου μετά το Πάσχα, και  αφετέρου την τεράστια διαφορά που υπάρχει, με τον Ιησού πριν και μετά το Πάσχα  αναφερόμενος εμφαντικά : «ήταν  κλειστές  οι πόρτες» .
Οι φανερώσεις του Αναστημένου Χριστού στους αποστόλους, όπως τις περιγράφουν όλοι οι ευαγγελιστές, σκοπό έχουν να  σηματοδοτήσουν την ολοκλήρωση της πρώτης και προσωρινής παρουσίας του Ιησού στον κόσμο, την «Ενσάρκωσή του»,  σύμφωνα με τις τρέχουσες συντεταγμένες  του τι σημαίνει άνθρωπος με τις οποίες εγώ (ο κάθε άνθρωπος) μπορώ να  διαπιστώσω την ύπαρξη κάποιου και να έρθω σε επικοινωνία μαζί του. Είναι μια ιστορική εμπειρία, μοναδική, ολοκληρωμένη, αποκλειστική   και ανεπανάληπτη.
Η «κοινωνία ζωής» όμως που ο Ιησούς εγκαινίασε με τους μαθητές του,   που  περπάτησε στην Γαλιλαία και στην Ιουδαία,  συνεχίζεται με τον Αναστημένο Ιησού Χριστό, με μια σχέση ζωής όμως τελείως διαφορετική  και  που κατά τρόπο μοναδικό  σχετίζεται άμεσα με τον  Θεό Πατέρα.   Με την ομολογία πίστεως  «ανεστήθη ο Κύριος»,  ο μαθητής δηλώνει τόσο αυτό το γεγονός, τον νέο τρόπο παρουσίας του Χριστού ανάμεσά στους μαθητές του,  όσο και το γεγονός ότι αυτός ο νέος τρόπος ζωής του Ιησού θα είναι και ο δικός μας. Η «Ενσάρκωση» δηλ. να γίνει άνθρωπος πραγματικός  συνεχίζεται  με ένα τρόπο νέο και μοναδικό.  Θέλει να πει ότι μια σχέση που ο Ιησούς εγκαινίασε μαζί μας όσο και να δοκιμασθεί  δεν μπορεί να καταστραφεί,  μπορεί μόνο να βελτιωθεί.
Πάντοτε  θα υπάρχουν πολλοί που, όπως ο Θωμάς,  για να πιστέψουν θέλουν όχι μόνον να δουν αλλά και να ψηλαφίσουν, υπάρχουν εκείνοι που προχωρούν σταδιακά προς την ομολογία πίστεως. Ο Χριστός δεν τους αποδοκιμάζει ούτε τους επιπλήττει, δεν παύει να δέχεται να αναπτύξει μαζί τους μια υπομονετική διαπαιδαγώγηση. Μακάρισε  όμως  εκείνους που, με άδολη καρδιά, πιστεύουν ξεκινώντας από την μαρτυρία των Γραφών και των αυτοπτών  αξιόπιστων μαρτύρων. Η ίδια η Αγ. Γραφή εξάλλου  μαρτυρεί ότι,  από  τον Αβραάμ,  «η πίστη είναι μια δύσκολη κατάκτηση».