Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Β Κύκλος . 2η Κυριακή της Παρουσίας



Ας ξαναξεκινήσουμε από το Λόγο του Θεού

Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017

Η ευαγγελική μας περικοπή αρχίζει με τη  φράση « Αρχή του ευαγγελίου του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού» Όλα σ' αυτόν τον κόσμο έχουν μια αρχή. Ακόμη και η Χαρούμενη αγγελία που μας μεταδίδει ο Ιησούς έχει τις δικές της καταβολές.
Αυτές τις καταβολές αναζήτησε ο Ευαγγελιστής και η αναζήτησή του τον οδήγησε στους Προφήτες. Ο Ευαγγελιστής σημειώνει «Όπως είναι γραμμένο στους προφήτες». Με αυτόν τον τρόπο τονίζει ότι η εμπειρία του είναι σε συνέχεια με τη  διδασκαλία των Προφητών, η οποία έχει καταγραφεί στα βιβλία που έχουν το όνομά τους, και στον Ιωάννη το Βαπτιστή, στη δράση του οποίου αναγνώρισε την  προετοιμασία για τον ερχομό του Ιησού και στον κατάλληλο καιρό το υπέδειξε. 
Το Ευαγγέλιο, η χαρμόσυνη  είδηση  της  σωτηρίας μας, για να φτάσει μέχρι σε μας σήμερα,  περνά  μέσα από  συγκεκριμένα ιστορικά  πρόσωπα και γεγονότα,  που διαδραματίστηκαν   σε  ένα συγκεκριμένο χώρο και χρόνο, δεν  είναι μύθοι. 

Ανάγνωσμα από το κατά  Μάρκο άγιο Ευαγγέλιο (1,1-8)

Αρχή του ευαγγελίου του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού.
Όπως είναι γραμμένο στο βιβλίο του προφήτη Ησαϊα:
Να, στέλνω τον απεσταλμένο μου
πριν από σένα.
Αυτός θα σου προετοιμάσει το δρόμο.
Η φωνή κάποιου που φωνάζει στην έρημο:
 "Ετοιμάστε το δρόμο του Κυρίου,
 ισιώστε τα μονοπάτια του",
ήλθε ο Ιωάννης που βάφτισε στην έρημο και κήρυττε βάφτισμα μετάνοιας για την άφεση των αμαρτιών. Κι πήγαιναν σ'αυτόν όλοι οι κάτοικοι της Ιουδαίας και όλοι οι Ιεροσολυμίτες, και βαφτίζονταν απ'αυτόν στον Ιορδάνη ποταμό, ομολογώντας τις αμαρτίες τους. Κι ο Ιωάννης ήταν ντυμένος με τρίχες καμήλας και στη μέση του φορούσε δερμάτινη ζώνη και έτρωγε ακρίδες και άγριο μέλι. Και κήρυττε λέγοντας: "'Ερχεται μετά από μένα αυτός που είναι ισχυρότερος από μένα, και του οποίου δεν είμαι άξιος να λύσω το κορδόνι από τα σανδάλια του. Εγώ σας βάφτισα με νερό, αλλά αυτός θα σας βαφτίσει σε 'Αγιο Πνεύμα".

Λόγος του Κυρίου

Από το πρώτο εδάφιο του πονήματός του, ο Ευαγγελιστής προσδιορίζει, εξηγεί τι προτίθεται να γράψει.  «Το « Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού», που παραφράζοντάς το σημαίνει: «Αρχή του χαρμόσυνου μηνύματος του Ιησού από τη Ναζαρέτ, που είναι Χρισμένος, καθιερωμένος  από το Θεό και Υιός του». 

Το Ευαγγέλιο δεν είναι απλά κάποιος ανθρώπινος λόγος, το άκουσμα του οποίου προκαλεί χαρά. Πάνω απ' όλα είναι η ζωή ενός συγκεκριμένου ιστορικού προσώπου, του Ιησού από τη Ναζαρέτ, τον οποίο ο Ευαγγελιστής προσδιορίζει Χριστό, δηλαδή χρισμένο, καθιερωμένο, απεσταλμένο και Υιό του Θεού, ο οποίος είναι έκφραση αυτής της χαρμόσυνης είδησης της Σωτηρίας.  Ο Ιησούς δεν έχει απλά μια αποστολή να εκπληρώσει ως απεσταλμένος του Θεού. Έχει και μια ιδιαίτερη και μοναδική και ανεπανάληπτη σχέση με το Θεό, που ο ίδιος ο Ιησούς την   χαρακτηρίζει, σχέση Γιου με Πατέρα.
Ο Ιησούς, λοιπόν, εκτός από ένας άνθρωπος, έστω άγιος, ένας άνθρωπος του Θεού όπως λέμε, είναι κάτι πολύ περισσότερο, είναι  το «χειροπιαστό σημείο της παρουσίας του Θεού μέσα στον κόσμο». Μάλιστα, όχι γενικόλογα του Θεού, αλλά του Θεού για τον οποίο ο ίδιος ο Ιησούς με τη ζωή, το έργο και τη διδασκαλία του, το Πάθος, το Θάνατο και την Ανάστασή του, μας αποκάλυψε ότι είναι ένας Θεός, που όπως ένα πρόσωπο, ένας πραγματικός Πατέρας,  αγαπά τον άνθρωπο και θέλει να έλθει σε κοινωνία με τους ανθρώπους.

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Β΄ Κύκλος - 1η Κυριακή της Παρουσίας


Χαρούμενη και δημιουργική αναμονή. Πάντα σε ετοιμότητα.

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Η λειτουργική περίοδος της Παρουσίας ή του Ερχομού, που αυτή την Κυριακή  αρχίζουμε και θα ολοκληρωθεί με τη Γιορτή των Χριστουγέννων, χαρακτηρίζεται από μια χαρούμενη και δημιουργική αναμονή χωρίς εφησυχασμούς ή φανατισμούς, αλλά πάντα σε ετοιμότητα για να αναγνωρίσουμε τα σημεία που προαναγγέλλουν τον ερχομό του Σωτήρα και όταν έλθει να είμαστε έτοιμοι να τον δεχτούμε. 
Την υπαρξιακή κατάσταση αυτής της αναμονής και αυτής της επιθυμίας, θα μπορούσαμε να την παρομοιάσουμε με την υπαρξιακή εκείνη κατάσταση της εγκύου γυναίκας που ανοίγει  δυναμικά τον ορίζοντά της σε μια ζωή, σε κάποιον που έρχεται, αλλά είναι και παρών,  μια κατάσταση ζωής, όπου η αναμονή, η αγωνία, οι δυσκολίες, και ετοιμότητα  και που όλα αυτά είναι συνυφασμένα με χαρά για την νέα ζωή που έρχεται.

Ανάγνωσμα από το κατά Μάρκο  Άγιο Ευαγγέλιο (Μκ 13, 33-37)

"Προσέχετε, αγρυπνείτε διότι δε γνωρίζετε πότε θα είναι ο καιρός. Σαν κάποιον άνθρωπο που αναχώρησε από την πατρίδα του και άφησε το σπίτι του κι έδωσε στους δούλους του την εξουσία, στον καθένα το έργο του και στο θυρωρό έδωσε την εντολή να επαγρυπνεί. Αγρυπνείτε, λοιπόν, διότι δε γνωρίζετε πότε έρχεται ο κύριος του σπιτιού: το βράδυ ή τα μεσάνυχτα ή στο λάλημα του πετεινού ή το πρωί, μη τυχόν κι έλθει ξαφνικά και σας βρει να κοιμάστε. Κι αυτό που λέω σε σας, το λέω σε όλους: αγρυπνείτε!".
Λόγος του Κυρίου

Ο Ιησούς, με αυτή τη σύντομη παραβολή, παρομοιάζει «το Θεό» με ένα αφεντικό που ετοιμάζεται να φύγει για ένα μακρινό ταξίδι και εμπιστεύεται στους εργάτες του, « στον άνθρωπο », που με αγάπη από αγάπη τους δημιούργησε και τους προίκισε με εξυπνάδα και  ευαισθησία, τους άφησε τη διαχείριση της περιουσίας  του,  τη  « δημιουργία του ». Και φεύγει. Το μόνο σίγουρο είναι  ότι κάποτε θα επιστρέψει, θα γυρίσει! Η παραβολή μάς εφιστά την προσοχή στο ότι οι υπηρέτες και ιδιαίτερα ο θυρωρός, δεν πρέπει να εφησυχάσουν και να αφήνουν το χρόνο να περνά και το έργο που τους ανατέθηκε να μην εκτελείται και να ξεχνούν ότι   το  αφεντικό  σίγουρα θα γυρίσει, και εκείνοι πρέπει να είναι έτοιμοι να το υποδεχτούν. 

Μας εφιστά, λοιπόν, την προσοχή "Αυτό που λέω σε σας, το λέω σε όλους:αγρυπνείτε!",  ώστε να μην πάρουμε ως δεδομένη τη ζωή μας και να αφήσουμε  να περνούν οι ευκαιρίες που μας παρουσιάζονται, και είναι σημεία της παρουσίας του Θεού ανάμεσά μας, να χάνονται  ή να ζούμε μια ζωή ανερμάτιστη να είμαστε αφηρημένοι και απρόσεκτοι για το τι συμβαίνει γύρω μας και να μην δίνουμε σημασία στις θλιμμένες σιωπές  ή στις κραυγές αγωνίας ή στις ελπίδες των προσώπων γύρω μας ή να μην βλέπουμε την ομορφιά γύρω μας ως άλλα σημεία της παρουσίας του Θεού ανάμεσά μας να αδιαφορούμε , και να προσέχουμε μόνο το εγώ μας.

«Αγρυπνείτε», λοιπόν, σημαίνει να βρισκόμαστε σε συνεχή  ετοιμότητα και να έχουμε την προσοχή να διακρίνουμε το καλό που μπορούμε να κάνουμε και το κακό που πρέπει να  αποφύγουμε.