Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Α κύκλος, 20η Τακτική Κυριακή

Όταν τα ψίχουλα είναι αρκετά


Κυριακή 20 Αυγούστου: 2017

Τον καιρό του Ιησού,  ένα από τα βασικότερα θρησκευτικό - πολιτικά δόγματα των συμπατριωτών του,  ήταν η νομική αγνότητα, που την επιτύγχαναν με την τυφλή και  κατά γράμμα εφαρμογή του Νόμου του Μωυσή, και των συνακολουθούντων εφαρμοστικών νομικών επεξηγήσεων, η μη εφαρμογή  των οποίων  καθιστούσε οποιονδήποτε θρησκευτικά μιασμένο,  και ως εκ τούτου ετίθετο εκτός πολιτικής  και θρησκευτικής κοινότητας, μέχρις ότου, και  έπειτα από τις κατάλληλες καθάρσεις , αποκατασταθεί  η “καθαρότητα του”. Οποιοσδήποτε άλλος  ερχόταν σε επαφή μαζί του είχε  την ίδια τύχη. Οι αιτίες , από τις οποίες  μπορούσε κάποιος να γίνει ακάθαρτος, δεν ήταν όλες ηθικού περιεχόμενου. Κάποιες από  τις  αιτίες ήταν οι αρρώστιες, η ελλιπής  καθαριότητα, η λήψη ορισμένων τροφών κλπ. , το δε αποκορύφωμα ήταν να είναι κάποιος μη Ιουδαίος. Οι Ιουδαίοι πρέσβευαν ότι μόνο όσοι είναι Ιουδαίοι ή όσοι  προσηλυτιστούν, θα σωθούν. Ο Ιησούς εναντιώθηκε με κάθε τρόπο σ’ αυτές  τις αντιλήψεις  και, ως εκ τούτου,  ήταν σε διαρκή ένταση με τους συμπατριώτες του.
Αυτές οι αντιλήψεις, λίγο προσαρμοσμένες, είχαν παρεισφρήσει και μεταξύ των πρώτων χριστιανών από τους μαθητές εκείνους που ονομάσθηκαν  «ιουδαΐζοντες».  Αυτοί υποστήριζαν ότι, για να γίνει κάποιος μη Ιουδαίος Χριστιανός, πρέπει πρώτα να γίνει Ιουδαίος και να ασπασθεί τον Ιουδαϊκό τρόπο ζωής και ότι  μετά το βάπτισμα, όλοι θα έπρεπε να ακολουθούν το Ιουδαϊκό τρόπο ζωής.

Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο  ΄Aγιο Ευαγγέλιο (Μτ.15, 21-28)

Φεύγοντας από εκεί ο Ιησούς, αναχώρησε για τα μέρη της Τύρου και της Σιδώνας. Και μια γυναίκα Χαναναία βγήκε έξω από εκείνη την περιοχή και φώναζε λέγοντας: "Ελέησέ με, Κύριε, υιέ του Δαβίδ. Η θυγατέρα μου βασανίζεται σκληρά από δαιμόνιο". Κι εκείνος δεν της έδωσε καμμιά απάντηση. Τον πλησίασαν οι μαθητές του και τον παρακαλούσαν, λέγοντας: "Διώξε την, επειδή φωνάζει πίσω μας". Κι εκείνος απάντησε και είπε: "Δεν στάλθηκα παρά για τα χαμένα πρόβατα της γενιάς του Ισραήλ". Αλλά εκείνη πήγε και τον προσκυνούσε, λέγοντας: "Κύριε, βοήθησέ με!". Κι εκείνος απάντησε λέγοντας: "Δεν είναι ωραίο πράγμα να πάρει κανείς το ψωμί απ'τα παιδιά και να το ρίξει στα σκυλάκια". Κι εκείνη είπε: "Ναι, Κύριε. Αλλά και τα σκυλάκια τρώνε από τα ψίχουλα που πέφτουν απ'το τραπέζι των κυρίων τους". Τότε, απαντώντας ο Ιησούς, της είπε: "Γυναίκα, μεγάλη είναι η πίστη σου! Ας σου γίνει όπως επιθυμείς". Και θεραπεύθηκε η θυγατέρα της από την ώρα εκείνη.

Λόγος του Κυρίου

Ο Ιησούς είναι ο άνθρωπος των συναντήσεων. Δεν κάνει διάκριση ˙ ποιος έρχεται τον συναντήσει ή ποιον εκείνος πάει να συναντήσει. Μέσα από την προσωπική  επαφή προωθεί το έργο του, διεγείρει την επιθυμία της σωτηρίας και ενθαρρύνει την μεταστροφή, την αλλαγή νοοτροπίας που ανοίγει τους ορίζοντες εκείνου που συναντά.
Στο διάλογο του Ιησού  με την  Χαναναία, φαίνεται να παίρνει την θέση των συμπατριωτών του για όλα τα παραπάνω, περί καθαρότητας. Ο διάλογος μεταξύ των δύο είναι σφικτός, επίμονος  και περιεκτικός. Η συμπεριφορά της Χαναναίας  είναι ταπεινή,  θαρραλέα, επίμονη, δεν απογοητεύεται όταν «εκείνος αρχικά δεν της έδωσε καμιά απάντηση», το αντίθετο, δείχνει εμπιστοσύνη, επιμένει και περιμένει. Τα εναλλασσόμενα επιχειρήματα στο τέλος φτάνουν στο κοινό συμπέρασμα.
Στην Βασιλεία του Θεού  δεν υπάρχουν παιδιά και σκυλάκια , αλλά  μονάχα πεινασμένοι  που πρέπει να φάνε και παιδιά που πονάνε και πρέπει να γιατρευτούν, κι ας λατρεύουν άλλο Θεό.
Η εμπιστοσύνη και η πίστη της Χαναναίας έγινε η μήτρα  ώστε να γεννηθεί ένα θαύμα.
Μας προτρέπει  η πίστη μας  να γίνει η μήτρα  για να γεννηθεί ένα άλλο θαύμα: να γίνει  ο κόσμος μας το  μοναδικό σπίτι όλων, με φαγητό  και  αξιοπρέπεια  για όλους !!!

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

15 Αυγούστου ,Γιορτή της Μεταστάσεως της Θεοτόκου

Γιορτή της Μεταστάσεως της Θεοτόκου

Τρίτη 15 Αυγούστου 2017

Η βέβαιη  ελπίδα των ταπεινών και των ταπεινωμένων. 

Μέσα στο χαρούμενο πνεύμα των διακοπών, η Εκκλησία μας προσφέρει μια πρόσθετη αιτία χαράς. Γιορτάζουμε το ένδοξο επιστέγασμα της γήινης ζωής και αποστολής της Παναγίας. Γιορτάζουμε την πιστότητα του Θεού Πατέρα στις υποσχέσεις του,  και ατενίζουμε τον τόπο και  το συμπόσιο που ο Χριστός μας προετοίμασε στο σπίτι του Πατέρα του και μας καλεί να γευτούμε. Κάνουμε ανάμνηση του τότε που “ο Θεός θα είναι τα πάντα σε όλους”, και ο άνθρωπος πραγματική εικόνα και ομοίωσή του. 

Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά άγιο Ευαγγέλιο 1,39-56 

Εκείνες τις μέρες σηκώθηκε η Μαριάμ και πήγε γρήγορα στην ορεινή περιοχή, σε μια πόλη του Ιούδα, 40και μπήκε στο σπίτι του Ζαχαρία και ασπάσθηκε την Ελισάβετ. Και μόλις εκείνη άκουσε το χαιρετισμό της Μαρίας, σκίρτησε το βρέφος μέσα της. Και γεμάτη από 'Αγιο Πνεύμα η Ελισάβετ, φώναξε με δυνατή κραυγή και είπε: "Ευλογημένη είσαι εσύ ανάμεσα στις γυναίκες κι ευλογημένος είναι ο καρπός των σπλάχνων σου. Αλλά πώς μου συνέβηκε αυτό, να έλθει σε μένα η μητέρα του Κυρίου μου; Πράγματι, μόλις έφθασε η φωνή του χαιρετισμού σου στ'αφτιά μου, σκίρτησε από αγαλλίαση το βρέφος στα σπλάχνα μου. Είναι μακάρια αυτή που πίστεψε, διότι θα ολοκληρωθούν σ'αυτήν τα λόγια τα οποία της αναγγέλθηκαν από τον Κύριο".Είπε τότε η Μαρία:

"Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο,
και αγάλλιασε το πνεύμα μου για το Θεό το σωτήρα μου.
Γιατί κοίταξε με προσοχή την ταπείνωση της δούλης του.
Ιδού, από τώρα όλες οι γενεές θα με μακαρίζουν.
Γιατί έκαμε σ'εμένα ο Δυνατός μεγαλεία,
και άγιο είναι το 'Ονομά του.
Σε γενεές και γενεές το έλεός του,
απλώνεται σε όσους τον φοβούνται.
'Εδειξε τη δύναμη του βραχίονά του,
διασκόρπισε υπερήφανους στις σκέψεις των καρδιών τους.
'Αρχοντες απ'τους θρόνους των καθαίρεσε,
και ταπεινούς ανύψωσε.
Πεινασμένους με αγαθά τους γέμισε,
και τους πλούσιους κενούς τους έδιωξε.
Βοήθησε τον Ισραήλ το δούλο του,
ενθυμούμενος το έλεός του,
που, όπως είχε υποσχεθεί στους πατέρες μας,
θα έδειχνε στον Αβραάμ, και στους απογόνους του αιώνια.
'Εμεινε μαζί της η Μαριάμ περίπου τρεις μήνες και μετά επέστρεψε στο σπίτι της.

Λόγος του Κυρίου

Με την γιορτή της Κοιμήσεως και Μεταστάσεως της Θεοτόκου, διακηρύττουμε την πεποίθησή μας ότι η Παναγία,  με αυτό που εμείς ονομάζουμε θάνατό της, Εκείνη άρχισε να βιώνει την κατάσταση ζωής που ο Ιησούς υποσχέθηκε, δηλαδή  ότι ο κάθε πιστός θα ζήσει με την Ανάσταση του. Διακηρύττουμε ακόμη ότι αυτό που συνέβηκε στην Μαρία από την Ναζαρέτ, Μητέρα του Ιησού, θα συμβεί και σε μας, τους πιστούς  μαθητές του  Ιησού Χριστού,  του Γιού της.
Τα δόγματα που αφορούν την Παναγία, δεν είναι αποκλειστικό προνόμιό της, είναι υπαρξιακές ενδείξεις που αφορούν «το τώρα μας και το μέλλον μας». 
“Αμέσως ύστερα,(μετά τον χαιρετισμό του Αγγέλου) η Μαριάμ σηκώθηκε και πήγε γρήγορα σε κάποια πόλη της ορεινής Ιουδαίας, μπήκε στο σπίτι του Ζαχαρία και χαιρέτησε την Ελισάβετ. Μόλις εκείνη άκουσε το χαιρετισμό της Μαρίας, το βρέφος που ήταν στα σπλάχνα της σκίρτησε”.